วัยเด็ก และวัยรุ่น

อายุ 12 ปี (คนทางซ้ายมือ) หลานของชอร์น  เรย์ (คนขวา)
 

วัยทำงาน

ลารี่  สกอทท์ อายุ 60 ปี

       สองภาพข้างบนนี้ มีความเหมือนกันคือ ทั้งสองต่างก็ทำตัวให้ "แตกต่าง" จากคนรอบข้าง คือคนหนึ่งชอบที่ใส่เสื้อสไตล์ Punk ทำทรงผมนกหัวขวาน  เรียกได้ว่าถ้าเดินอยู่ท่ามกลางบรรดา Punk ด้วยกันแล้ว การแต่งตัวอย่างนี้ นับว่าเก๋ทีเดียว  ส่วนอีกคนหนึ่งก็เป็นนักเพาะกาย ที่เล่นกล้ามจนใหญ่เตะตา ทะลุออกมานอกเสื้อผ้า คือดูแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นนักเพาะกาย แม้ว่าจะใส่เสื้อผ้าทับอยู่

       คราวนี้ สมมติว่ามีร้านอาหารหรูๆร้านหนึ่ง ทุกคนต่างก็ทานอาหารกันตามปกติ  แล้วก็ปรากฏมีทั้งสองคนนี้เดินเข้ามาในร้านพร้อมกัน  ถามว่าปฏิกิริยาของคนในร้าน ที่มองต่อสองคนนี้จะเป็นอย่างไร

       สิ่งที่คนทั่วไปคิดกับเด็กหัวตั้งคือ "เด็กวัดจากวัดไหนวะ?" แล้วก็มองผ่านไป แต่...

       แต่สิ่งที่คนทั่วไปคิดกับนักเพาะกายที่ดูดีคนนี้ กลับแตกต่างออกไป  คนรอบข้างเหล่านั้น รู้สึก ถูกคุกคาม โดยทันที  มันเป็นการคุกคามในแง่พฤติกรรมมนุษย์  ไม่ใช่คุกคามแบบจะไปต่อยเขานะครับ  เกี่ยวกับเรื่องนี้ ก็ยังมีผลการทดลองสนับสนุนอีกว่า แม้แต่ต้นไม้ต้นใหญ่ๆ ถ้าเราถือขวาน แล้วเดินไปใกล้ๆ ทำท่าเหวี่ยงขวานเหมือนจะฟันลำต้นมัน (แต่ไม่ได้ฟันจริง) ต้นไม้นั้นๆ จะเปล่งออร่าออกมารูปแบบหนึ่ง เป็นการแสดงความหวาดกลัวออกมาได้  ก็ขนาดต้นไม้ยังมีปฏิกิริยาอัตโนมัติอย่างนี้ นับประสาอะไรกับคน ก็เกิดปฏิกิริยาอัตโนมัติขึ้นมาได้เช่นกัน

       มนุษย์ผู้ชายที่นั่งกินอาหารในร้านก่อนหน้านั้น กำลังเพลิดเพลินอยู่กับความคิดที่ว่า ตัวเองดูดีที่สุดในบริเวณนั้น (ไม่อย่างนั้น แล้วเราจะเลือกเสื้อผ้าสวยๆใส่ ,เอาเยลทาผม ,ใส่น้ำหอมราคาแพง ตอนก่อนออกจากบ้านทำไมล่ะครับ นั่นก็เพราะการทำอย่างนั้น ทำให้เรามั่นใจได้ว่า เราเป็นผู้ชายที่ดูดีที่สุดในบริเวณที่เราจะเดินผ่านไปนั่นเอง)  แต่แล้วจู่ๆ ก็มีคนที่ดูแมน ,ร่างกายกำยำใหญ่โต ก้าวเข้ามาในพื้นที่  มันทำให้ตัวมนุษย์ผู้ชายเหล่านั้น เกิดความหวาดวิตกว่าแฟนสาวที่พามาด้วยจะแอบเหล่ไอ้บึ๊กคนนี้หรือเปล่า ,หรือว่าสาวๆโต๊ะข้างๆ ที่เมื่อกี้เห็นแวบนึงว่าแอบเหล่เราอยู่ จะหันไปสนใจไอ้บึ๊กนี่แทนหรือเปล่า  ฯลฯ ก็ไอ้เจ้าความรู้สึกแบบนี้ล่ะครับ คือการ ถูกคุกคาม ที่ผมกำลังพูดถึง  อย่าปฏิเสธเลยว่าพวกคุณไม่เคยมีความคิดอย่างนี้

       ย้อนกลับไปตรงที่กรรมการที่ชอบแจกใบแดงให้กับนักบอลที่ตัวสูงกว่า แบบไม่รู้ตัวนั้น ก็เป็นปฏิกิริยาเดียวกันกับคนที่เห็นนักเพาะกายปรากฏตัวเลยครับ   มันเป็นความรู้สึกที่พูดไม่ถูก จะชมก็ไม่ชม จะด่าก็ไม่มีอะไรจะด่า มันอึดๆอัดๆพูดไม่ถูก น่าจะเป็นอาการที่เรียกว่า "หมั่นไส้" ปน "อิจฉา" เสียมากกว่า

       คือถ้าคนชอบสไตล์เด็กวัดหัวตั้งคนนี้ เวลาเขาจะเลียนแบบ ก็แค่เดินไปร้านตัดผม แล้วบอกช่างตัดผมให้ตัดทรงหัวขวาน แค่นี้เขาก็ได้ทรงผมแบบเดียวกับเด็กคนนี้แล้ว ส่วนเสื้อผ้าก็หาซื้อเลียนแบบได้  จึงไม่มีอะไรที่จะต้องอิจฉาหรือหมั่นไส้เด็กคนนี้แต่อย่างใด

       ผิดกับคนที่ชอบรูปร่างแบบนักเพาะกายคนนี้ มันยากที่จะเลียนแบบได้จริงๆ เพราะถ้าจะได้หุ่นอย่างนี้ คุณจะต้องกลับไปฝึกอีกหลายปี  ดังนั้น คนเรา ในเมื่อเลียนแบบไม่ได้ ,ครอบครองความดูดีนี้ไม่ได้  ก็มักแสดงปฏิกิริยาตรงข้ามเสียเลย ด้วยการบอกว่า การเพาะกายมันไม่ดี ฯลฯ เพื่อลดอาการอิจฉา ทั้งๆที่ตัวเองก็อยากจะหุ่นดีแบบเขานั่นแหละ เข้าทำนองเกลียดตัวกินไข่นั่นเอง

       คนที่ไม่มีความพยายามมากพอ ย่อมไม่สามารถสร้างกล้ามเนื้อแบบนักเพาะกายได้ เขาเหล่านั้น จึงวางตัวเป็นปฏิปักษ์กับพวกนักเพาะกายไปเสียเลย และคำพูดที่จะออกจากปากพวกนี้คือ "คิดไปเองมั้ง ที่ว่าคนเล่นกล้ามแล้วไอ้พวกวัยรุ่นขี้ยาคนอื่นๆจะกลัวน่ะ" "คิดไปเองมั้ง ที่ว่าเล่นกล้ามแล้วสาวๆจะชอบน่ะ" "คิดไปเองมั้งว่าเวลาเดินไปที่ไหนแล้วคนจะมองน่ะ" เห็นแล้วใช่ไหมครับ ว่าคำพูดเหล่านี้ มันโยงใยมาจากยีนในมนุษย์ ที่แสดงต่อ การถูกคุกคาม ตามที่ผมได้อธิบายมา

       ดังนั้น ถ้าคิดจะเล่นกล้าม คุณไม่ควรสนใจว่าคนอื่นจะคิดอย่างไรกับคุณ ธรรมชาติมนุษย์ ไม่อยากเห็นคนอื่นดีกว่าตัวเอง  ดังนั้น ไม่ต้องรอคำชมจากคนอื่น  จงเล่นกล้ามของเราไป และถ้ามีใครด่าเข้าหูในทำนองที่ว่าพวกเรานักเพาะกาย เป็นพวกคิดไปเอง ไม่มีสาวๆที่ไหนมาชอบหรอก  คุณก็จงให้อภัยเขา เพราะมันปฏิกิริยาอัตโนมัติ ที่เขาแสดงออกมาเมื่อถูกคุกคามโดยความดูดีของคุณนั่นเองครับ ขอให้นึกถึงตัวอย่างที่ผมยกมาอธิบายให้ฟังในครั้งนี้แล้วกันครับ

หมายเหตุ 1. ก็ในเมื่อยีนการหนีไดโนเสาร์ยังติดมาอยู่กับตัวมนุษย์ผู้ชายทุกวันนี้ได้ ดังนั้น ความรู้สึกของผู้หญิงที่รู้สึกปลอดภัยตอนอยู่ใกล้ๆบุรุษที่แข็งแรงที่สุดในบริเวณนั้น ก็ยังฝังอยู่ในยีนของผู้หญิงในยุคปัจจุบันได้เช่นกันครับ

               2. ขอให้จำความรู้สึกแรก "ของคุณ" ตอนที่คุณเห็นนักเพาะกายตัวเป็นๆครั้งแรก คุณรู้สึกทึ่งและประทับใจใช่ไหม  นั่นแหละครับ ถ้าคุณเป็นนักเพาะกายที่ดูดีในตอนนี้  คนรอบข้างเขาก็ทึ่งและประทับใจตัวคุณ  อารมณ์เดียวกับคุณสมัยก่อนนั่นเอง  ดังนั้น ไม่ต้องไปกังวลวิตกหรอกว่า ไอ้พวกปากหอยปากปูจะพูดอย่างไร ความจริง ก็คือความจริง