| การฟื้นตัวของกล้ามเนื้อ
และอนาโบลิคฮอร์โมนส์ |
| อ้างอิงจากหนังสือเฟล็กซ์ ฉบับเดือนธันวาคม 2556
หน้า 62 และ 64 ผู้แปลคือ คุณอรรคเดช ระชะตะ andy-2529@hotmail.com |
![]() |
| t-nation.com |
นักวิจัยหลายท่านได้ทำการทดสอบเรื่องการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อ ซึ่งรวมทั้งเรื่องความเข้าใจของสมรรถภาพทางร่างกาย และได้พบว่าการฟื้นตัวในระดับก่อนบริหารที่ใช้น้ำหนักมากๆ อาจจะใช้เวลาในการฟื้นตัวถึง "หกวัน" |
|
มีหลายปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อความสามารถของบุคคลในการฟื้นตัวจากการยกน้ำหนัก
รวมทั้งกรรมพันธุ์, การอดอาหาร,
การใช้อาหารเสริม,
และยาที่ใช้
ดังนั้นบ่อยแค่ไหนที่คุณได้ฝึกและฟื้นตัวเพื่อทำให้ได้รับมวลของกล้ามเนื้อ
อย่างไรก็ตาม รอนนี่ได้ฝึกขาสัปดาห์ละสองครั้ง
นักวิจัยแนะว่าความสามารถของคุณต่อการฟื้นตัวมีผลกระทบมาจากระดับเทสโทสเตอโรน การฟื้นตัวของกล้ามเนื้อและระดับของ IGF-1 นักวิจัยหลายท่านต้องการทำการทดสอบว่าอนาโบลิคมีปัจจัยเกี่ยวข้องในการฟื้นตัวของกล้ามเนื้อ โดยใช้ผู้ชายที่ออกกำลังกายแบบใช้แรงต้านหลายคน ให้พวกเขาฝึกขาโดยใช้ท่าดันขาและท่าสควอชอย่างสม่ำเสมอ นักวิจัยได้ทดสอบเทสโทสเตอโรนและตัดเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อไปตรวจเพื่อหาสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นภายในกล้ามเนื้อ (กล่าวคือ IGF-1 และ MGF ,ปัจจัยในการเติบโตเชื่อมโยงกับความตึงเครียดที่มีมากเกินไปในกล้ามเนื้อ) พวกเขาสนใจในกระบวนการฟื้นฟูของกล้ามเนื้อและฮอโมนส์ (เทสโทสเตอโรนและเทสโทสเตอโรนอิสระ) หลังจากได้บริหารขาอย่างหนัก และสิ่งที่เกิดขึ้นในเลือดและในกล้ามเนื้อเจ็ดวันหลังจากที่ออกกำลังกาย ตรงกันข้ามกับสิ่งที่นักเพาะกายส่วนมากคิดกัน ความเข้มข้นของเทสโทสเตอโรนปกติและเทสโทสเตอโรนอิสระที่เหลืออยู่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงหลังจากการบริหารตามเกณฑ์ข้างต้น รวมทั้งไม่มีการเปลี่ยนแปลงในหน่วยของโปรตีนการกระตุ้นของฮอโมนส์เพศชาย(androgen receptor protein)หรือการแสดงออกของ mRNA ในกล้ามเนื้อต้นขา แต่ว่า IGF-1 และ MGF มีการแสดงออกของ mRNA เพิ่มขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับระดับก่อนการบริหาร ( *** คำศัพท์ที่ไม่แน่ใจ คือ A Pre-Exercise level ซึ่งแปลไปว่าระดับก่อนการบริหาร |
![]() |
| bodystylish.blogspot.com |
IGF-1 และ MGF มีการแสดงออกของ mRNA เพิ่มขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับระดับก่อนการบริหาร |
|
อีกครั้งหนึ่ง
พวกเรามีการศึกษาค้นคว้าอื่นที่ชี้ให้เห็นว่ากล้ามเนื้อเติบโตขึ้นเป็นปัจจัยที่สำคัญมากในระหว่างที่มีความตึงเครียดที่มีมากเกินไป
แต่ทว่าระดับของเทสโทสเตอโรนต่างไม่มีผลกระทบ
การค้นหาความจริงเหล่านี้แสดงให้เห็นว่า IGF-1
และ MGF
ตอบสนองอาจจะสัมพันธ์กับกระบวนการฟื้นตัวอย่างเฉียบพลันในกล้ามเนื้อเพราะการบริหาร
และอาจมีส่วนช่วยให้การปรับตัวของกล้ามเนื้อต่อการออกกำลังกายแบบออกแรงต้าน ส่วนที่น่าสนใจที่สุดของการศึกษาค้นคว้าอาจจะทำให้คุณคิดทบทวนเรื่องการออกกำลังกายขาอาทิตย์ละสองครั้งซะใหม่ นักวิจัยหลายท่านได้ทำการทดสอบเรื่องการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อ ซึ่งรวมทั้งเรื่องความเข้าใจของสมรรถภาพทางร่างกาย และได้พบว่าการฟื้นตัวในระดับก่อนบริหารที่ใช้น้ำหนักมากๆอาจจะใช้เวลาในการฟื้นตัวถึงหกวัน ซึ่งอาจจะใช้เวลานานมากเพื่อให้ระบบประสาทฟื้นคืนสู่สภาพปกติจากการออกกำลังกายอย่างหนักหน่วง โดยเฉพาะกับกลุ่มกล้ามเนื้อขนาดใหญ่ แม้กระนั้น กลุ่มของกล้ามเนื้อขนาดเล็กอย่างเช่นแขนอาจจะใช้เวลาในการฟื้นสภาพเร็วกว่า ทีนี้ มีประเด็นที่น่าสนใจในการศึกษาค้นคว้า ข้อที่ 1) IGF-1 และ MGF เพิ่มขึ้นในกล้ามเนื้อ 48 ชั่วโมงหลังการบริหาร ซึ่งชี้ให้เห็นว่าการเติบโตเหล่านี้เป็นปัจจัยดำที่มีส่วนร่วมในกระบวนการปรับตัวและการซ่อมแซมในกล้ามเนื้อ และข้อที่ 2) กล้ามเนื้อเติบโตขึ้นเมื่อพวกมันได้พักผ่อน ในกรณีศึกษาจาก ผู้ชายหลายคนที่ฝึกเป็นอย่างดียังคงไม่รู้สึกว่าสภาพร่างกายฟื้นฟูดีจนกระทั่งหกวันหลังจากการบริหารอย่างหนัก ซึ่งอาจหมายความว่าระบบประสาทไม่ได้ฟื้นสภาพอย่างเต็มที่หลังจากบริหารอย่างหนักหน่วง ระบบประสาทของคุณถูกโจมตีอย่างหนักจากการฝึกที่เข้มข้น ในความเป็นจริง ทันที่ที่คุณเริ่มภาวะล้าเกินกำลัง(overtraining) คุณแย่แล้วแหล่ะ ถ้าคุณจะทำการฝึกอย่างหนักและต้องการรักษากระบวนการให้ดำเนินต่อไป มันเป็นเรื่องจำเป็นที่ต้องมีระดับของเทสโทสเตอโรนพอเพียง อนาโบลิค ฮอโมนส์ เทสโทสเตอโรนเร่งให้เกิดปฎิกิริยาเพิ่มขึ้นในการสังเคราะห์โปรตีนในกล้ามเนื้อยึดกระดูกและชีวเคมีเปลี่ยนแปลงในระบบประสาทส่วนกลาง เทสโทสเตอโรนชี้ให้เห็นผลลัพธ์พิเศษในเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ ซึ่งอาจจะปรับปรุงการฟื้นสภาพให้ดีขึ้น จากตัวอย่าง การใช้เทสโทสเตอโรนแสดงถึงการสร้างเครื่องบ่งชี้ความเสียหายของกล้ามเนื้อน้อยกว่าหลังจากบริหารอย่างหนัก ผลกระทบคงที่ของเยื่อหุ้มเซลล์ของเทสโทสเตอโรนไปเบาบางการปรากฏขึ้นของครีเอตีนไคเนสให้ไหลออก สาเหตุมาจากความเสียหายของกล้ามเนื้อระหว่างบริหารแบบออกแรงต้านอย่างหนัก ครีเอตีนไคเนสมักถูกใช้ในฐานะเครื่องบ่งชี้ของความเสียหายของกล้ามเนื้อหลังจากบริหารแบบออกแรงต้านอย่างหนัก บ่อยครั้งที่มีรายงานว่าระดับของครีเอตีนไคเนสที่สูงต่างเกี่ยวพันกับการลดจำนวนลงของกำลังการผลิตเมื่อกล้ามเนื้อเมื่อได้รับบาดเจ็บหรือได้รับความเสียหายหลายแห่ง ในความเป็นจริงหน้าที่ของเทสโทสเตอโรนได้เบาบางครีเอตีนไคเนสซึ่งเป็นเหตุให้กล้ามเนื้อเสียหาย ชี้ให้เห็นว่ามีผลต่อการปกป้องกล้ามเนื้อ นักวิจัยหลายท่านจากญี่ปุ่นต้องการรู้ว่าเทสโทสเตอโรนเร่งความเร็วการฟื้นฟูของกล้ามเนื้อหรือไม่ ตามที่แนะนำโดยนักเพาะกายและนักยกน้ำหนัก ได้นำหนูมาทดลองโดยทำให้กล้ามเนื้อเกินอาการล้าหรือว่าตึงเครียด และหนูกลุ่มหนึ่งไม่ได้รับสารอะไรเลยในขณะที่กลุ่มอื่นได้รับเทสโทสเตอโรน 10 อาทิตย์ ในท้ายที่สุดของการศึกษาค้นคว้า ขาของหนูที่นำมาทดลองเพื่อการเปลี่ยนแปลงในโครงสร้างของเซลล์หลังจากกล้ามเนื้อเกิดอาการล้าและหน้าที่ของเทสโทสเตอโรน หนูที่ใช้เทสโทสเตอโรนมีเครื่องบ่งชี้ความเสียหายของกล้ามเนื้อน้อยกว่า ไม่เช่นนั้นจะสนับสนุนทฤษฎีที่ว่าสารสเตอรอยด์ทำให้การฟื้นฟูของกล้ามเนื้อดีขึ้น ถึงแม้ว่าจะเป็นเช่นนั้นก็ตาม ความสำคัญของระดับ 3H-thymidine (เครื่องบ่งชี้ความเสียหายของกล้ามเนื้อ) ได้ถูกสังเกตในกลุ่มเทสโทสเตอโรน การดูดซึมไทมิดีนน้อยกว่าแสดงให้เห็นการลงลดในการเพิ่มจำนวนของเซลล์ นั่นเป็น ระดับความเสียหายของกล้ามเนื้อน้อยกว่า ในแนวทางเดียวกัน (การดูดซึมของ 3H-thymidine น้อยกว่า) เห็นได้หลังจากการหมดแรงจากการยกน้ำหนัก ซึ่งในระหว่างที่เทสโทสเตอโรนกำลังเข้าไปเบาบางครีเอตีนไคเนสให้ไหลออก เรื่องนี้ชีให้เห็นว่าเทสโทสเตอโรนทำให้ครีเอตีนไคเนสลดขนาดลง ไหลออกผ่านเยื่อหุ้มเซลล์กล้ามเนื้อ เป็นไปได้ที่ชี้ให้เห็นผลลัพธ์ของเทสโทสเตอโรนบนเยื่อหุ้มเซลล์กล้ามเนื้อ ส่วนสุดท้ายนี้ เทสโทสเตอโรนสามารถเร่งความเร็วการในการฟื้นฟูเซลล์ของกล้ามเนื้อและส่งผลให้เกิดความรวดเร็วในการรักษาได้จริงๆ (*** คำศัพท์ที่ไม่แน่ใจ *** |
ตารางบริหารกล้ามต้นขาของรอนนี่ โคลแมน มิสเตอร์โอลิมเปีย 8 สมัยซ้อน โดยตารางฝึกของรอนนี่นั้น เขาฝึกกล้ามต้นขาอาทิตย์ละ 2 วัน คือวันอังคาร และวันศุกร์ เรามาดูตารางฝึกต้นขาของเขากัน ตารางฝึกต้นขา ของวันอังคาร ตารางฝึกต้นขา ของวันศุกร์ |
| - END - |