การบริหารแขนของ ฟิล ฮิล

                    ฟิลเริ่มจับลูกเหล็กเป็นครั้งแรกเมื่อสมัยอยู่มัธยมปลาย เขาพยายามเก็บประสบการณ์ ด้วยการเข้าประกวดในเกือบทุกรายการที่มี ซึ่งก็ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร ผ่านไปหลายปี ฟิลหันมามองตัวเอง และคิดว่าบารมีที่เขาสั่งสมมา น่าจะเพียงพอที่จะเป็นแชมป์เหมือนชาวบ้านเขาเสียที เขาจึงมุ่งมั่นบริหารอย่างหนัก และประสบความสำเร็จ ได้แชมป์รายการใหญ่ภายในการประกวดเพียงครั้งเดียวของรายการนั้น ทำให้เขาเทิร์นโปร ซึ่งดูราวกับเป็นปาฏิหาริย์ ที่ทำให้เขาประสบความสำเร็จชั่วข้ามคืน แต่ฟิลไม่คิดเช่นนั้น

                    เขากล่าวว่า "ผมไม่คิดว่าการได้โปรมานี้ จะเป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายของผม มันเกิดมาจากความตั้งใจจริงก่อนเป็นสิ่งแรก และที่ต้องทำต่อไปก็คือ เพิ่มกำลังสมาธิให้สูงที่สุด"

                    แน่นอน ฟิลไม่ได้หมายความถึงการนั่งกรรมฐาน เขากำลังพูดถึงพลังจิต ที่ได้มาจากการมีสมาธิในการฝึก ซึ่งทำให้เขาฝึกได้เข้มข้นสูงสุดตอนที่อยู่ในโรงยิม และนอกเหนือจากความเข้มข้นในการฝึกแล้ว ฟิลบอกว่า ต้องให้ความสำคัญกับวินัยในการฝึกไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ความมีวินัย จะเป็นตัวเร่งเร้าให้เราฝึกหนักโดยธรรมชาติ ซึ่งการมีวินัย และการอุทิศตัวให้กับการฝึก ถือเป็นบุคลิกภาพสำคัญ สำหรับแชมเปี้ยนทุกคน ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต

                    บุคลิกภาพนี้ สำหรับฟิล เขามีมากกว่าคนรุ่นราวคราวเดียวกัน ฟิลเล่าให้ฟังว่า "ผมต้องกำพร้าพ่อแม่ ตั้งแต่อายุ 14 ปี การต้องพึ่งตัวเอง ทำให้ความคิดอ่านของผม เป็นผู้ใหญ่เร็วมาก การจะทำอะไร จะต้องมีการตั้งเป้าหมาย จากนั้น ต้องพยายามอย่างหนัก เพื่อไปถึงเป้าหมายนั้น ซึ่งกลายเป็นบุคลิกภาพของผม มาแต่ไหนแต่ไรแล้วครับ"

                    นอกเหนือจากพรสวรรค์ในเรื่องบุคลิกภาพ ปรากฏว่าฟิล ยังได้รับพรสวรรค์ในร่างกายด้วย เรื่องมีอยู่ว่าตอนนั้นเขาอายุ 13 ปี ซึ่งเป็นช่วงที่ฟิลเอาจริงเอาจัง กับการว่ายน้ำและวิ่งมาราธอนเป็นอย่างมาก แต่คนที่จะประสบความสำเร็จในกีฬา ที่เกี่ยวข้องกับแอโรบิคแบบนี้ (ว่ายน้ำและวิ่ง) จะต้องมีเส้นใยกล้ามเนื้อสีแดงมากๆ (Red Fiber) ในขณะที่ฟิลมีเท่ากับคนปกติธรรมดาทั่วไป เขาจึงไม่รุ่งเท่าไร ต่อมา เมื่อขึ้นมัธยมปลาย ฟิลหันมาทุ่มเทให้กับการวิ่งระยะสั้น ซึ่งต้องมีการยกลูกเหล็กบ้าง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพกล้ามเนื้อ ถึงตอนนี้ พรสวรรค์ของฟิลได้เปล่งประกายออกมา เพราะกล้ามเนื้อทุกส่วน ใหญ่ขึ้นเร็วมาก ฟิลจึงได้รู้ว่า เหตุที่เขาไม่ประสบความสำเร็จในกีฬาแนวแอโรบิค แต่พอหันมายกลูกเหล็ก กล้ามกลับขึ้นเร็วจนหลายคนงงงัน นั่นก็เป็นเพราะเขามีเส้นใยกล้ามเนื้อสีขาวมากโดยกำเนิด (White Fiber) ซึ่งมีผลดีต่อการบริหารแบบตรงข้ามกับแอโรบิคนั่นเอง ในที่สุด ฟิลก็วางกีฬาอื่นลง แล้วหันมาเล่นกล้ามอย่างจริงจัง