บทความหมายเลข 1 - เมื่อสี่สิบปีก่อน คือสมัย
อาร์โนลด์ ชวาลเซเนกเกอร์ นั้น ยังไม่มีใครพูดถึง glycemic index
ยังไม่มีใครพูดถึง simple carbohydrate หรือ complex carbohydrate /
เพียงแต่อาศัยการลองผิดลองถูก แล้วเห็นว่ามันได้ผล
ก็เลยบอกให้คนอื่นได้รู้ทั่วกันว่า
ควรกินผลไม้ชิ้นเล็กๆ ฉ่ำๆ ก่อนเล่นกล้าม
เพื่อเรียกน้ำตาลเข้าเส้นเลือด ( ซึ่งในปัจจุบันนี้ คำว่าผลไม้ชิ้นเล็กๆนี้
"ทางวิชาการ" ก็คือ ของกินที่มี glycemic index
ตุัวเลข สูง ,เป็นของกินประเภท
ย่อยสลายเร็ว fast
absorb ,เป็น simple carbohydrate ) -
คนที่ให้ความคิดเรื่อง ควรกินผลไม้ชิ้นเล็กๆนี้ เป็นนักกีฬาเพาะกาย
ที่ผมอ่านสะสมมาหลายๆคน แล้วพูดตรงกัน
บทความหมายเลข 2 - เมื่อประมาณสิบปีที่แล้ว (
สมัยก่อน
ผมไม่ได้บันทึกว่าแปลจากต้นฉบับปีไหน ก็เลยต้องใช้คำว่าประมาณเอาน่ะครับ )
จากต้นฉบับที่ผมแปล มันมมีบทความนึงที่
http://www.tuvayanon.net/2sgbf.html นั้นบอกว่า "ต้องทำตรงข้าม"
กับที่อาร์โนลด์ทำ คือบอกว่า "ห้าม"
กินผลไม้ชิ้นเล็กๆก่อนเล่นกล้าม / โดยให้เหตุผลว่า "ห้าม"
ทานของกินที่มี glycemic index ตุัวเลข
สูง ,เป็นของกินประเภท
ย่อยสลายเร็ว fast absorb ,เป็น simple carbohydrate
ก่อนการเล่นกล้าม เพราะมันจะทำให้เกิดภาวะ Insulin crash
คือเป็นอาการที่ระดับน้ำตาลในเลือดลงอย่างรวดเร็ว
เพราะอินซูลินออกมาไล่จับน้ำตาล
ซึ่งเมื่อระดับน้ำตาลลงลงอย่างรวดเร็วแล้ว ก็จะทำให้หน้ามืด อ่อนเพลีย
ไม่สามารถออกกำลังต่อไปได้ บทความหมายเลข 2 นี้เน้นว่า ห้ามทานของที่มีเลข glycemic index สูงๆ ซึ่งผลไม้ก็เป็นของกินที่ glycemic index สูงๆที่คนเขียนบทความหมายเลข 2 นี้ "สั่งห้าม" ไม่ให้กินนั่นเอง
- คนที่ให้ความคิดเรื่อง "ห้าม"กินผลไม้ชิ้นเล็กๆนี้ เป็นนักวิชาการชื่อ โทมัส ดี.ฟาเฮย์
บทความหมายเลข 3 - เมื่อปี 2552
ในตัวอย่างมื้ออาหารก่อนการเล่นกล้าม ที่ลิงค์
http://www.tuvayanon.net/9eatch-001001A-560926-1010.html
ก็ยังได้รับอิทธิพลจากเรื่อง "ห้าม"
กินผลไม้ชิ้นเล็กอยู่ และให้พยายาม
ทำตรงกันข้าม คือ - จากความรู้ทางวิชาการนั้น ผลไม้ชิ้นเล็กๆ เป็น simple carbohydrate ซึ่งย่อยสลายเร็ว เป็นสิ่งห้ามกินก่อนเล่นกล้าม แล้วผลไม้ยังมีเลข glycemic index สูง ตามคำแนะนำของบทความหมายเลข 2 อีกด้วย จึงยิ่งเป็นสิ่งต้องห้ามเข้าไปใหญ่
- ที่ถูกแล้ว ( ตามความประสงค์ของผู้เขียนบทความหมายเลข 3 นี้ ) คือ ให้พยายาม ทำ ตรงกันข้าม ด้วยการกินขนมปังโฮลวีท ( Whole wheat bread ) ก่อนการเล่นกล้าม ซึ่งขนมปังโฮลวีท เป็น complex carbohydrate ที่ย่อยสลายช้า ดึงนั้น จึงต้องกินขนมปังโฮลวีท แทนการกินผลไม้ชิ้นเล็กๆ ( ผลไม้ชิ้นเล็กๆ เป็น simple carbohydrate )
ในบทความหมายเลข 3 นี้ ถ้าจะแปลไทยให้เป็นไทย ก็เหมือนกับบอกว่า ต้องหาอะไรกินให้มัน "อยู่ท้อง" จะได้ทำให้เวลาที่ออกกำลังกายแล้วไม่รู้สึกหิว / คำว่า "อยู่ท้อง" ในที่นี้ คือ ให้ของนั้น มันย่อยยากๆหน่อย ( เช่นขนมปังโฮลวีท ) มันจะได้ค่อยๆย่อยเพื่อให้มีพลังงานหล่อเลี้ยงเราไปเรื่อยๆ จนหมดเวลาเล่นกล้าม เพราะถ้า you กินของที่ย่อยเร็ว ( เช่นผลไม้ชิ้นเล็กๆ ) แป๊ปเดียวมันก็ย่อยไปหมดแล้ว จะทำให้เล่นกล้ามยังไม่ทันเสร็จ ก็จะหมดแรงเสียก่อน
- คนที่ให้ความคิดเรื่อง "ห้าม"กินผลไม้ชิ้นเล็กๆ และให้ทำสิ่งที่ตรงกันข้ามนี้ ไม่ทราบว่าเป็นนักกีฬา หรือนักวิชาการ แต่เห็นมีเลขคำนวณแคลอรี่ไว้ด้วย จึง น่าจะเป็นนักวิชาการเขียนตัวอย่างมื้ออาหารนี้
บทความหมายเลข 4 - เมื่อ 28 มีนาคม 2555 ในบทความที่
http://www.tuvayanon.net/2bk-001001D-560924-1128.html
กลับบอกว่า การทานขนมปังโฮลวีท เป็นสิ่งที่ Bull shit (
คำสบถ แปลว่าเฮงซวย )
/ เพราะที่ถูกแล้ว นักกีฬา ควรกินผลไม้ชิ้นเล็กๆ
ก่อนเล่นกล้าม / เพราะเราต้องการสิ่งที่ย่อยสลายได้เร็ว
เพื่อให้ร่างกายนำพลังงานมาใช้ / เพราะเมื่อร่างกายเริ่มออกกำลัง
ร่างกายก็จะปิดระบบดูดซึมทั้งหมด / ดังนั้น หากนักกีฬากินอาหารที่ย่อยช้า
เช่น Whole wheat bread เข้าไป
ร่างกายก็จะนำมาใช้ประโยชน์ตอนออกกำลังไม่ได้
เพราะร่างกายมันปิดระบบดูดซึมไปแล้วในขณะออกกำลังกาย ก็เลยทำให้
Whole wheat bread มันลอยอยู่ในกระเพาะอาหารเฉยๆ ไม่มีประโยชน์ /
( ในบทความนี้ บอกว่า ทั้ง simple carbohydarte และ complex carbohydrate
สามารถถูกย่อยสลายเร็วได้ทั้งคู่ ดังนั้น ให้พิจารณาเฉพาะเลข
glycemic index เท่านั้น ) -
คนที่ให้ความคิดเรื่อง ควรกินผลไม้ชิ้นเล็กๆนี้ เป็นนักกีฬาไตรกีฑา
และเป็นนักวิชาการอยู่ในตัวคนๆเดียวกัน ชื่อ นิโคล เคลลีเฮอร์
( ดูประวัติที่
http://www.tuvayanon.net/N-nm9-001001A-570604-1520.html )
บทความหมายเลข 5 - ในปี พ.ศ.2556 มีคำสอนเทคนิค FST-7
ที่ลิงค์
http://www.tuvayanon.net/F-sy6-001001A-570701-1032.html บอกว่า
"ห้าม" กินผลไม้ชิ้นเล็กๆก่อนเล่นกล้าม
อย่างเด็ดขาด คือมีความคิดเห็นเหมือนกับบทความหมายเลข 2 และบทความหมายเลข 3
- คนที่ให้ความคิดเรื่อง "ห้าม"
กินผลไม้ชิ้นเล็กๆนี้ เป็นโค้ชนักเพาะกาย ( ไม่ใช่นักเพาะกาย )
ซึ่งน่าจะจัดอยู่ในหมวดของนักวิชาการได้ / ชื่อ ฮานี่ รอมบอท
( ดูประวัติที่
http://www.tuvayanon.net/H-nm9-001001A-570604-1454.html ) วิธีพิจารณาว่า ควรจะเชื่ออันไหนกันแน่? นั้น ผมมีวิธีคิดดังนี้ครับ
วิธีคิดแบบที่ 1 - มีคนกล่าวกันว่า เราควรจะเชื่องานวิจัย "ล่าสุด" ก็หมายความว่า ความคิดในบทความหมายเลข 5 เป็นบทความที่ Update สุด / แต่ในเรื่องนี้ผมมีความเห็นแย้ง เพราะความคิดในบทความหมายเลข 5 มันไปตรงกับความคิดในบทความหมายเลข 2 และ 3 ซึ่งในภายหลัง ก็จะมีงานวิจัยแบบบทความหมายเลข 4 มาลบล้างได้อยู่ดี ( หมายความว่า ณ.วันนี้ บทความหมายเลข 5 update สุด แต่มันก็ยังเป็นแค่งานวิจัย ไม่ใช่ทฤษฏี นั่นหมายความว่า ในอนาคต ก็จะมีงานวิจัยใหม่ๆมาลบล้างได้ เหมือนที่งานวิจัยในบทความหมายเลข 4 เคยทำเอาไว้เมื่อปี พ.ศ.2555 ) - ดังนั้น ผมจึงคิดว่าวิธีคิดแบบที่ 1 นี้ "ไม่" น่าเชื่อถือครับ
วิธีคิดแบบที่ 2 - เท่าที่ดูบทความทั้ง 5 บทความข้างบนนี้ ผมแยกได้เลยว่า เป็นดังนี้
คนที่บอกว่า "ห้าม" กินผลไม้ชิ้นเล็กๆ ( คือบทความที่ 2 ,3 และ 5 ) "ไม่ใช่"
นักกีฬาที่ลงเล่นจริง คือบทความที่ 2 และ 3 เป็นนักวิชาการแน่ๆ
แต่บทความที่ 5 แม้จะไม่ใช่นักกีฬา แต่การเป็นโค้ช
ก็ยังถือว่าใกล้ชิดกับนักกีฬามากกว่า คนที่เขียนบทความที่ 2 และ 3 /
แต่อย่างไรก็ตาม คนที่เขียนบทความที่ 5 ก็ยังไม่ใช่ตัวนักกีฬาอยู่ดี
คนที่บอกว่า "ต้อง" กินผลไม้ชิ้นเล็กๆก่อนเล่นกีฬา (
คือบทความที่ 1
และบทความที่ 4 ) เป็นนักกีฬาเพาะกาย และเป็นนักกีฬาไตรกรีฑา ตัวจริง
เป็นผู้ลงมือออกกำลังด้วยตัวเอง และในเมื่อเราเอง
( หมายถึงเพื่อนสมาชิกที่กำลังอ่านเวบเพาะกายอยู่นี้ )
ไม่ได้อ่านเวบเพาะกายเพื่อเอาไปสอบ ( คือ ถ้าอ่านเพื่อเอาไปสอบ
ก็ควรเชื่อนักวิชาการ ) แต่ว่าเราอ่านเวบเพาะกายเพื่อนำมาเล่นเพาะกาย
ดังนั้น เราจึงควรเชื่อนักกีฬามากกว่านักวิชาการ -
ดังนั้น ผมจึงคิดว่าวิธีคิดแบบที่ 2 ในแง่ของ
ให้ฟังแต่สิ่งที่นักกีฬาพูด โดยไม่ต้องเสียเวลาไปฟังนักวิชาการ
อันนี้ ผมว่า มันมีเหตุผล และน่าเชื่อถือครับ 