| กล้ามเนื้อดื้อ |
|
หมายถึงกล้ามเนื้อที่เล่นเท่าไร ก็ไม่ยอมขึ้นสักที
ซึ่งเมื่อฉันสังเกตว่ากล้ามส่วนไหนเริ่มเกิดอาการนี้
ดิฉันจะเอาใจใส่เป็นพิเศษ ด้วยการดูว่าต้องเปลี่ยนท่าบริหารอะไรบ้าง
และที่แน่นอนคือ จะต้องลดจำนวนครั้งที่ทำในเซทลง แต่เพิ่มจำนวนเซทให้มากขึ้น
ส่วนมากแล้ว นักเพาะกายหญิงมักผิดพลาดเรื่องนี้
โดยหลีกเลี่ยงไม่ยอมบริหารส่วนที่ขึ้นยากนั้นเสียเลย
ซึ่งเป็นเรื่องไม่ถูกต้องค่ะ |
|
ยกตัวอย่างเช่น เมื่อคุณสังเกตว่ากล้ามไบเซบมีปัญหาขึ้นยาก
คุณไม่ควรแก้ปัญหาให้ซับซ้อน เช่นใช้เทคนิคการโกง โดยแอ่นตัวขณะทำ
STANDING
BARBELL CURL หรือเทคนิคอื่นให้ยุ่งยาก
หรือใช้อุปกรณ์ที่ออกแบบมาแปลกๆ การแก้ปัญหามันทำตรงกันข้ามเลยค่ะ
นั่นคือให้คุณหันไปใช้เทคนิคพื้นๆ อันได้แก่ใช้ท่า คอนเซนเทรท เคริล
ส่วนอุปกรณ์ก็หันมาใช้บาร์เบลล์ธรรมดา แทนที่จะเป็นเครื่องมือประหลาดๆ
จากนั้นในขณะที่คุณยกดัมเบลล์ ขึ้นและลง
ให้คุณเพ่งสมาธิเข้าไปรับรู้การเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อ เพียงเท่านี้
คุณจะรู้เลยว่า ผลของมันแตกต่างจากที่คุณเคยได้รับมาก่อนหน้านี้ค่ะ |
| แบบแผนเกี่ยวกับจำนวนครั้ง และจำนวนเซท |
|
ถ้าเป็นช่วงนอกฤดูการแข่งขัน ดิฉันจะบริหาร 15
เซทต่อกล้ามเนื้อหนึ่งส่วน แต่ทันทีที่เข้าฤดูการแข่งขัน
ดิฉันจะกลายเป็นคนที่บ้าบริหารมาก ทั้งบริหารด้วยน้ำหนักมาก
และทำด้วยจังหวะเร็วๆ ส่วนจำนวนเซท ก็เพิ่มขึ้นไปถึง 24
เซทต่อกล้ามเนื้อหนึ่งส่วน
ซึ่งทั้งหมดจะใช้เวลาคาบละหนึ่งชั่วโมงครึ่งเลยทีเดียว |
|
เมื่ออยู่ช่วงนอกฤดูการแข่งขัน ดิฉันเลือกท่าบริหารพื้นๆ
และใช้น้ำหนักมากๆ (คำว่าท่าบริหารพื้นๆ หมายถึงท่าที่ใช้เพียงดัมเบลล์
บาร์เบลล์ ไม่ต้องไปยุ่งกับเครื่องมือแปลกๆ - webmaster)
และเทคนิคที่ใช้บ่อยในช่วงนี้คือ
ซูเปอร์เซท |
