ประวัติการเพาะกาย

ระหว่างปี ค.ศ.1920 - 1940 (พ.ศ.2463 - 2483)

ช่วงปี ค.ศ.1920 - 1930 (พ.ศ.2463 - 2473) เป็นช่วงเวลาที่ "การพัฒนากล้ามเนื้อ" กับ "การพัฒนาสุขภาพ" ใกล้จะรวมกันแล้ว สมัยนั้นรู้แต่เพียงว่าการยกลูกน้ำหนักเป็นการพัฒนากล้ามเนื้อได้อย่างรวดเร็ว แต่ถามว่าจะต้องยกท่าไหน อย่างไร ยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจน เพราะความรู้เกี่ยวกับการเล่นกล้ามมีจำกัดมาก ผู้คิดค้นต่างๆได้ลองผิดลองถูก โดยลองดูว่าท่าไหนบริหารแล้ว ได้ผลออกมาทำให้ร่างกายใกล้เคียงกับนักเพาะกายรุ่นก่อนหน้าพวกเขา เขาก็จะบันทึกไว้ และนี่คือรายละเอียดเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้

ต้นศตวรรษที่ 19 "ลูอิส เซียร์"(รูปบน) ได้โด่งดังขึ้นมาในฐานะตัวแทนแห่งความแข็งแกร่งของมวลมนุษย์ เขามีน้ำหนักตัว 136 กิโลกรัม ,ร่างกายหนาแบบมะขามข้อเดียว เนื้อตัวแน่นแบบถังเบียร์ แต่แล้ว 20 ปีให้หลัง ก็มีผู้แข็งแกร่งคนใหม่ขึ้นดับรัศมีความดังของลูอิส เขาคือ ซิกมัน เคลียน

          รูปร่างของซิกมัน แตกต่างกับลูอิส ราวฟ้ากับเหว ซิกมันมีรูปทรงกล้ามเนื้อที่สวยงาม สมดุลและสมส่วน ไขมันทั่วร่างกายมีน้อยนิด และมีรอยแตกของกล้ามเนื้อตามส่วนต่างๆชัดเจนเตะตา มีหลายอย่างที่ดูคล้ายแซนดาว จนน่าพิศวง เขาเป็นเจ้าของโรงยิม และเป็นคนเขียนตำราการยกน้ำหนัก แต่ในช่วงดังกล่าว (ค.ศ.1930 หรือ พ.ศ.2473) ผู้คนบางกลุ่มก็ยังไม่ยอมรับว่าการยกน้ำหนักเป็นกีฬา เขามองว่ามันเป็นการ "ขี้โกง" ที่เอาเวลาส่วนใหญ่ไปฝึกตัวเองด้วยลูกเหล็ก ทำให้ร่างกายออกมาดูดีกว่านักกีฬากรีฑาที่ฝึกหนักตลอดปีเหมือนกัน

          อย่างไรก็ตาม การพยายามแสดงว่ากีฬาของตัวเองดีกว่ากีฬาชนิดอื่น ทำให้เกิดการเปรียบเทียบ ประกวดประชันกันบนเวทีขึ้นมา โดยในช่วงระหว่างปี ค.ศ.1930 - 1938 (พ.ศ.2473 ถึง 2481) มีการนำเอานักมวย ,นักยิมนาสติก ,นักว่ายน้ำ ,นักยกน้ำหนัก (weightlifters) และนักกีฬาอย่างอื่นขึ้นโชว์ตัวบนเวทีเดียวกัน และให้ทุกๆคนโชว์ความสามารถต่างๆในกีฬาที่ตัวเองถนัด และกลายเป็นว่านอกจากนักยกน้ำหนักจะยกน้ำหนักโชว์แล้ว เขายังสามารถทรงตัวอยู่บนแขนข้างเดียวและยังทำท่าทางได้เหมือนนักยิมนาสติกอีกด้วย

          ในปี ค.ศ.1939 (พ.ศ.2482) ได้เกิดการประกวด มิสเตอร์อเมริกา ขึ้นเป็นครั้งแรกที่เมดิสันสแควร์ ผู้ที่เข้าร่วมประกวด มาจากนักกีฬาหลายสาขา ยังไม่ใช่คนที่มาจากนักยกน้ำหนักล้วนๆ บ้างก็ใส่กางเกงชกมวยขาสั้น บ้างก็ใส่กางเกงจ๊อกกี้ขี่ม้า แต่ผู้ที่ชนะก็ยังเป็นผู้ที่สร้างร่างกายมาจากลูกน้ำหนักอยู่ดี

ใน ปี ค.ศ.1940 (พ.ศ.2483) ได้มีการบัญญัติศัพท์นักเพาะกาย "body builder" แยกมาจาก นักยกน้ำหนัก (weightlifters) และเราได้นักเพาะกายคนแรกคือ จอห์น กริเม็ค ซึ่งก็คือผู้ชนะการประกวดมิสเตอร์ยูเอสเอในปีนี้นั่นเอง (ค.ศ.1940) จอห์นฯ คือผู้ชี้ให้เห็นว่าการจะเพาะกายให้มีรูปร่างสวยงามเหมือนต้นแบบนั้น จะต้องฝึกด้วยตารางฝึกเดียวกันกับครูต้นแบบ เขามักเน้นเสมอว่าการเพาะกาย ย่อมลดความปราดเปรียวลง (เพื่อแยกตัวออกมาจากนักกีฬากรีฑา ,นักบอล ,นักมวย ให้เป็นกีฬาที่มีลักษณะเฉพาะตัวนั่นเอง) จอห์นฯแสดงการโพสท่าต่างๆบนเวทีแต่ละครั้งเป็นเวลา 30 นาทีรวดเพื่อโชว์กล้ามเนื้อ ,ความสมส่วน ,การประสานการทำงานของกล้ามเนื้อต่างๆ