- หน้า 1 - |
Dianabol ( ข้างล่างนี้ ) |
|
|
| |
Dianabol (ไดอะนาบอล) หรือ Methandienone (เมธานไดอีโนน) หรือ Methandrostenolone (เมธานโดรสเตโนโลน) Dianabol หรือที่นักเพาะกายบางกลุ่มเรียกสั้นๆ ว่า D-Bol (ดีบอล) เป็นชื่อทางการค้าของสาร Methandienone ซึ่งมีอีกชื่อหนึ่งว่า Methandrostenolone จัดอยู่ในกลุ่ม Anabolic-Androgenic Steroids (AAS) หรือสารสเตียรอยด์อนาบอลิกที่มีฤทธิ์แอนโดรเจน เป็นสารสังเคราะห์ที่พัฒนาจากฮอร์โมนเพศชายเทสโทสเตอโรน (Testosterone) โดยมีคุณสมบัติส่งเสริมการสร้างเนื้อเยื่อและมีผลต่อการเจริญเติบโตของกล้ามเนื้อ Dianabol เป็นหนึ่งในสารสเตียรอยด์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในประวัติศาสตร์วงการเพาะกาย โดยเฉพาะในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นยุคที่นักกีฬาและนักเพาะกายเริ่มให้ความสนใจกับสารที่อาจช่วยเพิ่มขนาดกล้ามเนื้อและความแข็งแรงนอกเหนือจากการฝึกด้วยน้ำหนักตามปกติ ประวัติความเป็นมาของ Dianabol Methandienone ได้รับการพัฒนาขึ้นในช่วงทศวรรษ 1950 โดยบริษัท CIBA ซึ่งเป็นบริษัทยาจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และเริ่มจำหน่ายภายใต้ชื่อทางการค้า Dianabol ในสหรัฐอเมริกาเมื่อ พ.ศ.2501 (1958) การพัฒนาสารชนิดนี้เกี่ยวข้องกับความพยายามของนักวิทยาศาสตร์และแพทย์ในยุคนั้นที่จะสร้างสารอนุพันธ์ของฮอร์โมนเทสโทสเตอโรน ซึ่งสามารถรับประทานได้และมีคุณสมบัติส่งเสริมการสร้างเนื้อเยื่อของร่างกาย บุคคลที่มักได้รับการกล่าวถึงในประวัติศาสตร์ของ Dianabol คือแพทย์ชาวอเมริกันชื่อ John Bosley Ziegler (จอห์น บอสลีย์ ซีกเลอร์) ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับวงการยกน้ำหนักของสหรัฐอเมริกา และการนำสารสเตียรอยด์อนาบอลิกมาใช้กับนักกีฬาในยุคแรกๆ อย่างไรก็ตาม ไม่ควรเข้าใจว่า Ziegler เป็นผู้คิดค้น Dianabol เพียงคนเดียว เพราะการพัฒนาตัวยาเกี่ยวข้องกับงานวิจัยทางเคมีของบริษัท CIBA ด้วย ในระยะแรก Dianabol เคยถูกนำมาใช้ในทางการแพทย์สำหรับผู้ป่วยบางประเภท แต่ต่อมากลับเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในวงการกีฬา โดยเฉพาะกีฬายกน้ำหนักและเพาะกาย |
 |
| |
Dianabol กับการเพาะกาย เหตุผลสำคัญที่ทำให้ Dianabol เป็นที่รู้จักในวงการเพาะกาย คือฤทธิ์ของสารที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มมวลร่างกายและขนาดกล้ามเนื้อ สารชนิดนี้ออกฤทธิ์ผ่านตัวรับแอนโดรเจน (Androgen Receptor) ซึ่งเกี่ยวข้องกับกระบวนการควบคุมการสร้างโปรตีนและการเจริญเติบโตของเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ ในบริบทของการฝึกด้วยน้ำหนัก สารกลุ่มอนาบอลิกสเตียรอยด์อาจทำให้ร่างกายมีสภาวะที่เอื้อต่อการเพิ่มมวลกล้ามเนื้อมากขึ้น อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงของน้ำหนักตัวไม่ได้หมายความว่าเป็นการเพิ่มขึ้นของเนื้อกล้ามเนื้อทั้งหมด เพราะอาจมีการเพิ่มขึ้นของน้ำและของเหลวภายในร่างกายร่วมด้วย มีงานวิจัยเกี่ยวกับ Methandienone ในผู้ชายที่ฝึกด้วยน้ำหนัก ซึ่งพบว่าน้ำหนักตัวและขนาดกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้นระหว่างการทดลอง แต่การเพิ่มขึ้นของความแข็งแรงไม่ได้แตกต่างจากช่วงที่ได้รับยาหลอกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในการศึกษานั้น ดังนั้น การกล่าวว่า Dianabol ทำให้นักเพาะกายแข็งแรงขึ้นหรือมีกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอนในทุกคน จึงเป็นการสรุปที่เกินกว่าหลักฐานทางวิทยาศาสตร์จะรองรับ คุณสมบัติทางเคมีของ Dianabol Dianabol มีสูตรโมเลกุล C20H28O2 และมีมวลโมเลกุลประมาณ 300.4 กรัมต่อโมล สารชนิดนี้ได้รับการดัดแปลงโครงสร้างทางเคมีจากฮอร์โมนเทสโทสเตอโรน โดยมีหมู่เมทิลที่ตำแหน่ง 17-alpha ซึ่งช่วยให้สารสามารถออกฤทธิ์ได้เมื่อรับประทานทางปาก แต่การดัดแปลงโครงสร้างดังกล่าวก็เป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้สารกลุ่มนี้มีความเสี่ยงต่อการเกิดพิษต่อตับ Dianabol กับการเพิ่มน้ำหนักตัว สิ่งที่ควรทำความเข้าใจคือ น้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้นจากการใช้ Dianabol ไม่ได้เป็นเนื้อกล้ามเนื้อทั้งหมด น้ำหนักส่วนหนึ่งอาจมาจากการเปลี่ยนแปลงของปริมาณน้ำและของเหลวในเนื้อเยื่อ ขณะที่อีกส่วนหนึ่งอาจเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของมวลร่างกายที่ปราศจากไขมัน ด้วยเหตุนี้ การที่นักเพาะกายมีน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจึงไม่สามารถใช้เป็นหลักฐานยืนยันได้ว่า กล้ามเนื้อเพิ่มขึ้นในปริมาณเท่ากับน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นทั้งหมด |
 |
| |
ผลข้างเคียงและอันตรายของ Dianabol แม้ Dianabol จะเป็นสารที่มีชื่อเสียงในวงการเพาะกาย แต่การใช้โดยไม่มีข้อบ่งชี้ทางการแพทย์มีความเสี่ยงต่อสุขภาพหลายด้าน ประการแรกคือความเสี่ยงต่อตับ เนื่องจาก Methandienone เป็นสารสเตียรอยด์ชนิด 17-alpha-alkylated ซึ่งสัมพันธ์กับการบาดเจ็บของตับ ภาวะน้ำดีคั่ง อาการตัวเหลือง ตาเหลือง และในบางกรณีอาจเกี่ยวข้องกับความผิดปกติรุนแรงของเนื้อเยื่อตับหรือเนื้องอกในตับ ประการที่สองคือผลต่อระบบหัวใจและหลอดเลือด การใช้สารสเตียรอยด์อนาบอลิกอาจทำให้ระดับไขมันในเลือดเปลี่ยนแปลง ความดันโลหิตสูงขึ้น และเพิ่มความเสี่ยงต่อโรคหัวใจและหลอดเลือด โดยเฉพาะเมื่อมีการใช้เป็นเวลานาน ประการที่สามคือผลต่อระบบฮอร์โมนเพศชาย การได้รับสารแอนโดรเจนจากภายนอกอาจยับยั้งการผลิตฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนตามธรรมชาติ ส่งผลให้ลูกอัณฑะมีขนาดเล็กลง จำนวนอสุจิลดลง และเกิดปัญหาด้านภาวะเจริญพันธุ์ได้ นอกจากนี้ ยังอาจเกิดสิว ผิวมัน ผมร่วงในผู้ที่มีความไวทางพันธุกรรม เต้านมโตในผู้ชาย และการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ สำหรับผู้หญิง สารกลุ่มนี้อาจทำให้เสียงทุ้มลง ขนตามร่างกายเพิ่มขึ้น ประจำเดือนผิดปกติ และเกิดลักษณะความเป็นชายบางประการ ซึ่งผลข้างเคียงบางอย่างอาจไม่สามารถกลับคืนสู่สภาพเดิมได้อย่างสมบูรณ์ Dianabol กับการแข่งขันกีฬา Dianabol เป็นสารที่อยู่ในกลุ่มสเตียรอยด์อนาบอลิกซึ่งถูกห้ามใช้ตามกฎการต่อต้านสารกระตุ้นขององค์การต่อต้านการใช้สารต้องห้ามโลก หรือ World Anti-Doping Agency (WADA) ข้อห้ามดังกล่าวครอบคลุมทั้งช่วงการแข่งขันและนอกช่วงการแข่งขัน ดังนั้น นักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขันภายใต้กฎของ WADA จึงไม่สามารถใช้สารชนิดนี้เพื่อเพิ่มสมรรถภาพทางกีฬาได้ ความแตกต่างระหว่าง Dianabol กับอาหารเสริมสร้างกล้ามเนื้อ Dianabol แตกต่างจากอาหารเสริมอย่างโปรตีนผง ครีเอทีน หรือกรดอะมิโนอย่างชัดเจน อาหารเสริมเหล่านั้นมีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยให้ร่างกายได้รับสารอาหารหรือสารประกอบที่เกี่ยวข้องกับการทำงานของกล้ามเนื้อ ขณะที่ Dianabol เป็นสารฮอร์โมนสังเคราะห์ที่ออกฤทธิ์ต่อระบบต่อมไร้ท่อและตัวรับฮอร์โมนของร่างกายโดยตรง จึงไม่ควรนำ Dianabol ไปจัดอยู่ในประเภทเดียวกับอาหารเสริมทั่วไป หรือเข้าใจว่าเป็นเพียงผลิตภัณฑ์ช่วยเพิ่มกล้ามเนื้อที่สามารถใช้ได้โดยปราศจากความเสี่ยง สรุป Dianabol หรือ Methandienone เป็นสารสเตียรอยด์อนาบอลิกที่มีความสำคัญในประวัติศาสตร์วงการเพาะกาย เนื่องจากเป็นหนึ่งในสารสังเคราะห์ที่ได้รับความสนใจอย่างมากในยุคแรกของการใช้สารเพิ่มสมรรถภาพทางกีฬา แม้สารชนิดนี้จะมีฤทธิ์ทางชีวภาพที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มมวลร่างกายและกล้ามเนื้อ แต่ก็มีความเสี่ยงต่อสุขภาพหลายประการ โดยเฉพาะความเสียหายต่อตับ ระบบหัวใจและหลอดเลือด และระบบฮอร์โมน สำหรับผู้ที่สนใจการเพาะกาย การทำความเข้าใจเกี่ยวกับ Dianabol จึงควรครอบคลุมทั้งประวัติศาสตร์ กลไกการออกฤทธิ์ ผลที่พบจากงานวิจัย และอันตรายที่อาจเกิดขึ้น ไม่ใช่พิจารณาเฉพาะเรื่องการเพิ่มขนาดกล้ามเนื้อเท่านั้น แหล่งอ้างอิง 1. PubChem, National Library of Medicine. Methandrostenolone. https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/6300 2. National Library of Medicine. Methandrostenolone, Medical Subject Headings. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/mesh/68008696 3. National Institutes of Health. LiverTox: Androgenic Steroids. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK548931/ 4. Hervey G.R. และคณะ (1976). Anabolic effects of methandienone in men undergoing athletic training. The Lancet. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/61389/ 5. Baggish A.L. และคณะ (2017). Cardiovascular Toxicity of Illicit Anabolic-Androgenic Steroid Use. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28533317/ |
- จบ - |
|