อ้างอิง :
https://th.wikipedia.org/wiki/เชดดาร์ชีส
เชดดาร์ชีส
เป็นเนยแข็งธรรมชาติชนิดหนึ่งที่มีเนื้อค่อนข้างแข็ง มีสีขาวหม่นอกเหลือง (
หรือมีสีส้มถ้าเติมสารให้สี เช่น อันนัตโต ) บางครั้งมีรสชาติที่แหลมคม
มีต้นกำเนิดมาจากเมืองเชดดาร์ ในซัมเมอร์เซต ประเทศอังกฤษ
ปัจจุบันเชดดาร์ชีสมีผลิตทั่วไปในหลายประเทศทั่วโลก
เชดดาร์เป็นเนยแข็งที่ได้รับความนิยมที่สุดในสหราชอาณาจักร คิดเป็นมูลค่า
51% ของตลาดชีสที่มูลค่า 1.9 พันล้านปอนด์ต่อปี ในขณะที่ในสหรัฐอเมริกา
เชดดาร์เป็นชีสที่นิยมที่สุดอันดับสองรองจากมอซซาเรลลา
มีการบริโภคเชดดาร์ชีส 10 ปอนด์ ( ประมาณ 4.5 กิโลกรัม ) ต่อคนต่อปี
สหรัฐอเมริกาผลิตเชดดาร์ชีส 3000000000 ปอนด์ ( ประมาณ 1360777110 กิโลกรัม
) ในปี 2014 ในขณะที่สหราชอาณาจักรผลิตเชดดาร์ชีส 258000 ปอนด์ ( 117026
กิโลกรัม ) ในปี 2008
ลักษณะ
ลักษณะของเชดดาร์ชีสแบบซัมเมอร์เซตดั้งเดิมในอุดมคติได้ถูกระบุไว้โดยโจเซฟ
ฮาร์ดิง ( Joseph Harding ) เมื่อปี 1864 ว่าเป็น “มีผิวที่ปิดและแน่น
แต่มีลักษณะและคุณภาพที่อ่อนโยน มัน (เชดดาร์ชีส)
เต็มไปด้วยความพร้อมที่จะละลายในปาก รสชาติแน่นและดี
ใกล้เคียงรสชาติของเฮเซลนัท” ( "close and firm in texture, yet mellow in
character or quality; it is rich with a tendency to melt in the mouth,
the flavour full and fine, approaching to that of a hazelnut". )
เชดดาร์แบบดั้งเดิมมีแนวโน้มที่จะมีรสชาติที่คมและจัด บ้างมีความ “earthy”
เล็กน้อย โดย “ความคม” (sharpness)
ของรสชาติเชดดาร์ชีสเกี่ยวข้องกับระดับของเปปไทด์รสขมในชีส
รสขมที่ว่านี้มาจากอายุของเชดดาร์ชีสที่หมักมานาน ผิวของเชดดาร์จะแน่น
ยกเว้นเชดดาร์ดั้งเดิมที่ทำในฟาร์มเฮาส์จะมีลักษณะเปราะเล็กน้อย
ชีสที่หมักครบเวลา ( mature ) มากกว่า 6 เดือนควรมีชีสคริสตอลใหญ่ ๆ
กระจายทั่วไปในเนื้อชีส ซึ่งเป็นสารพวกแคลเซียมแลกเตต
|
