จากใจ webmaster
ประจำวันที่ 2 มีนาคม 2550

 
           เพื่อนหลายคนที่ติดตามเวบผมมานานคงจะทราบกันดีนะครับว่าผมพึ่งย้ายจาก สน.สุทธิสาร มาอยู่ที่ สน.ลำหิน ตั้งแต่ปลายเดือนพฤศจิกายน 2549 นี่เอง ตอนนี้ผมมาทำงานตำแหน่งสารวัตรสืบสวนแล้ว และเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2550 นี้เอง ก็ได้ใบปลิวว่าโรงพักใหม่ของผมจะโดนแจ็คพอต  คือโดนลอบวางระเบิดสถานที่ราชการทั้งหมด กับอีกโรงพักหนึ่งคือ สน.ราษฎร์บูรณะ (มี 2 โรงพักในประเทศไทย) โดยหมายกำหนดการนั้นลากยาวไปเป็นเดือนเลย ส่วนสาเหตุนั้นผมคงพูดตรงๆไม่ได้เพราะอาจกระทบเกี่ยวกับเรื่องศาสนา

         นับตั้งแต่รับราชการมา ชีวิตตำรวจมีความเสี่ยงมาตลอด อีกทั้งเมื่อสมัยที่ผมอยู่ต่างจังหวัดและไม่มีมูลนิธิอะไรทั้งสิ้น ต้องเก็บศพเอง ชันสูตรศพเองมาหลายร้อยศพ นั่นทำให้รู้สึกถึงความไม่แน่นอนในชีวิตอยู่แล้ว จุดที่ผมกำลังจะบอกเพื่อนสมาชิกก็คือว่า ผมยังเหมือนมีงานเกี่ยวกับการเพาะกายอีกเยอะที่ยังทำไม่เสร็จ และเกรงว่าถ้าเกิดอะไรกับตัวเราแล้วใครจะเป็นคนทำงานต่อให้ ที่นำเรื่องนี้มาพูดนั้น สาเหตุหลักๆก็คือคุณวิชุดา ภรรยาจอม serch ของผม ได้ไปหาข้อมูลเวบเพาะกายที่เวบอื่นมาให้ดูเป็นประจำ อะไรก็ไม่สะเทือนใจเท่าที่พูดไว้ในเวบบอร์ดว่า "ถามปัญหามาทางเมลล์ที่เวบ tuvayanon.net ตั้ง 2 ปีแล้ว ยังไม่ได้รับคำตอบ" คือถ้าเป็นเรื่องอื่นพอว่า แต่เรื่องแบบนี้ผมรู้สึกโทษตัวเองมากๆที่ไม่สามารถดูแลสมาชิกได้ทั่วถึงจริงๆ  กลัวว่าเหมือนกับว่าเขามีปัญหาแล้วเราไม่สนใจ ไม่ให้ความสำคัญเขา ทั้งๆที่ความจริงแล้ว เวลาของตัวเองยังแทบไม่มีเลย แต่ในเมื่อเราเลือกเส้นทางที่จะให้ความรู้ในรูปแบบนี้ การตอบปัญหาข้อข้องใจของเพื่อนสมาชิกถือเป็นหัวใจหลักในเวบเลยทีเดียว เพราะเมื่อเราให้ความกระจ่างเขาได้ นั่นก็จะทำให้เขาอยู่ในแวดวงเพาะกายได้นาน และในอนาคตเพื่อนสมาชิกเหล่านี้อาจจะได้มีโอกาสพัฒนาวงการเพาะกายของเราต่อไปได้  และทั้งหมดนี้แหละคือสิ่งที่ผมเหมือนกับว่ายังทำงานค้างคาอยู่ ส่วนเรื่องเนื้อหาในเวบนั้น ผมคิดว่าโอเคแล้ว คือมีเนื้อหาครบแล้ว ขาดก็ตรงการตอบเมลล์นี่แหละครับ

         ตั้งแต่ผมย้ายมาเดือนพฤศจิกายน 2549 นั้น ผมตั้งหน้าตั้งตาตอบเมลล์อย่างเดียวมาตลอดเลยครับ โดยเหตุที่มีเนื้อเรื่อง update บ่อยๆก็คือมาจากคำถามในเมลล์นั่นแหละ เผื่อว่าเพื่อนสมาชิกที่เคยถามมาก่อนในช่วงที่ผมอยู่ที่ทำงานเดิม (และไม่มีเวลาแตะคอมพิวเตอร์เลยนั้น) มีปัญหาตรงกัน ก็จะได้รับคำตอบไปพร้อมๆกันเลย  ทุกวันนี้ผมยังตั้งหน้าตั้งตาตอบเมลล์อยู่ตลอดนะครับ ขอให้สบายใจว่าทั้งที่แฟ็กซ์คำถามมา ,เมลล์มานั้น ผมจะนั่งทำให้ด้วยตัวเองทั้งหมดเลย แต่ถ้าคุณมีก๊อปปี้คำถามตัวเก่าๆอยู่ก็เมลล์มาใหม่เลย เพราะในแต่ละวันผมจะเริ่มจากเมลล์ฉบับใหม่ของแต่ละวันก่อน แล้วค่อยๆไล่ลงไป แต่สำหรับบางฉบับต้องใช้เวลาตอบ 2 - 3 วัน ไอ้ช่วง 2 - 3 วันนั้นก็เลยไม่ได้อ่านฉบับใหม่ แล้วพอวันที่ 3 ผมก็เริ่มจากฉบับใหม่ก่อนอีก มันเลยเป็นช่วงสูญญากาศเป็นช่วงๆไงครับ (เว้นแต่กรณีสั่งของ ซึ่งมีรหัสบอกไว้ที่ Subject ของเมลล์ ที่คุณวิชุดาจะเป็นคนเปิดอ่าน)  แต่ถ้าคุณส่งมาบ่อย โอกาสถูกเปิดอ่านก็เยอะขึ้นครับ ส่งมาเถอะครับไม่ต้องเกรงใจ อย่าคิดว่าผมงานยุ่งแล้วคงไม่มีเวลาอ่าน  เวลาน่ะมีครับ แต่มันเป็นจังหวะที่ผมไปเปิดอ่านฉบับใหม่ก่อนนั่นเอง ดังนั้นคุณก็ส่งมาเรื่อยๆจนกว่าผมจะตอบแล้วกันครับ

         คุณวิชุดาให้ดูเวบบอร์ดของพันธ์ทิพย์อันหนึ่ง ที่มีคนบอกปัญหาว่าไปออกกำลังที่ศูนย์ฟิตเนสแห่งหนึ่งแล้วราคาแพง แล้วก็มีคนชื่อฉ่ำ หรืออะไรนี่แหละไปโพสให้ว่า ให้มาหาข้อมูลในเวบ tuvayanon.net เพราะข้อมูลเยอะดี ผมอ่านแล้วรู้สึกดีมากๆและต้องขอขอบคุณคุณฉ่ำด้วยนะครับ อย่างนี้ถือเป็นการให้กำลังใจกันอย่างมากทีเดียว ส่วนบางเวบก็เอาซีดีไปก๊อปปี้แจกบ้าง ขายราคาถูกบ้าง ก็ไปเห็นมาหมดแล้วครับเพราะคุณวิชุดา serch ให้ดูเป็นประจำ เกี่ยวกับเรื่องขายซีดีนี้อย่าคิดว่ามันทำรายได้อะไรให้ผมมากมายเลยครับ ผมชอบให้มันมีเรื่องให้เลือกเยอะๆเหมือนกับที่มีข้อมูลเยอะๆในเวบนั่นแหละครับคือความสุขของผม  ลองสังเกตว่าเรื่อง update ที่สุดก่อนอันใหม่นี้ ก็ตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2549 โน่นเลย ทิ้งเวลาเป็นปีทีเดียว คือไม่ได้เน้นค้าขายจริงๆจังๆอะไร  แต่พอช่วงหลังมานี้จากการที่ได้อ่านเมลล์บ่อยขึ้นกว่าเดิมมากๆ ถึงได้รู้ว่าหลายคนอยากดูเรื่องใหม่ๆ ก็เลยต้องจัดเรื่องใหม่ให้บ่อยขึ้นน่ะครับ

         ช่วงหลังนี้มีรายการโทรทัศน์ ,นิตยสารสุขภาพต่างๆติดต่อเข้ามาหลายเจ้าเพื่อขอสัมภาษณ์ คือถ้ามองในแง่การค้าขายหรือธุรกิจแล้ว มันก็มีโอกาสทำให้เวบผมดังมากๆและทำให้ธุรกิจดีขึ้น แต่อุปนิสัยส่วนตัวผมชอบอยู่เงียบๆมากกว่าน่ะครับ เดือนไหนฟลุ๊กๆขายซีดีได้สัก 4 แผ่น(บางทีก็ขายไม่ได้เลยสักแผ่น 7 - 8 เดือนติดต่อกัน) ก็เก็บเงินไว้เรื่อยๆ พอได้มีโอกาสทดลองทำ Single Squat Rack ก็เอาเงินกำไรที่ได้มาทุ่มไปในการทดลองหลายแบบจนหมดตัวเลย ก็ถือว่าคืนกำไรให้สังคมไงครับ คือชอบอยู่แบบคนแก่ว่างั้นเถอะ  บางทีไปเห็นเวบเพื่อนๆบางท่านที่ขายของแล้ว ก็อยากจะทำบ้าง แต่คิดว่าเวลาและอุปนิสัยคงไม่ค่อยอำนวย

         แต่บางเรื่องในเมลล์นั้นผมก็ไม่สามารถทำให้ได้ ยกตัวอย่างเช่น ขอก๊อปปี้วีดีโอทั้งหมดที่มีอยู่ ,ขอให้บอกตัวเลขของขนาดอุปกรณ์ที่ไปสั่งประกอบมา ,ขอให้ลงการฝากสินค้าจำพวกอะมิโนแอซิดมาขายในเวบ ฯลฯ ถ้าเจอเมลล์ในลักษณะนี้ก็เหมือนอาจารย์ใจดี แต่เวลานักเรียนถามว่าจะออกข้อสอบว่าอะไร การที่อาจารย์ไม่บอกนั้นก็ไม่ได้แปลว่าอาจารย์จะเคี่ยวนี่ครับ มันก็เป็นจุดยืนส่วนตัวนิดหน่อย คือจะให้ตามใจหมดคงไม่ได้ แต่ก็ไม่โกรธนะครับ ก็จะอ่านข้ามๆไปแล้วก็ปรึกษาคุณวิชุดา เพราะเขาเก่งเรื่องพวกนี้มากกว่า

         สุดท้ายนี้ ก็ไม่มีอะไรครับ รู้สึกกังวลเรื่องที่ทำงานนิดหน่อย เผื่อโดนแจ็คพอตจริงๆ หรือโดนย้ายไปทำงานที่ใต้แล้วมีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ ก็ไม่อยากให้เพื่อนสมาชิกที่ผมยังไม่ได้ตอบเมลล์น้อยใจน่ะครับ ผมถือว่าท่านมีความสำคัญกับผมทั้งนั้นนะครับ และก็ขอให้ทำตามที่ผมบอกคือเอาเมลล์ที่ผมยังไม่ได้ตอบนั้น ก๊อปปี้แล้วส่งเข้ามาบ่อยๆครับ