TUVA ตอบปัญหา

ตอบ เคยมีเวบเพาะกายอื่นโจมตีเวบผมเหมือนกันครับว่า เป็น "กรุข้อมูล" คือไม่เห็นมีอะไรอัพเดทเลย มีแต่ข้อมูลโภชนาการและการฝึกของดารานักเพาะกายรุ่นเก่าๆเมื่อสิบปีที่แล้ว ยกตัวอย่างเช่นมิสเตอร์โอลิมเปียคือคุณรอนนี่ โคลแมน ก็ครองตำแหน่งมาตั้ง 8 ปีแล้ว แล้วก็มารุ่นของเจย์ คัทเลอร์ ก็ครองตำแหน่งมิสเตอร์โอลิมเปียมา 2 ปีแล้ว รวมกันแล้วก็ 10 ปี แต่เวบผมไม่ค่อยนำเรื่องมาลงเท่าไรเลย เห็นมีแต่เรื่องของคุณดอเรียน เยทส์ มิสเตอร์โอลิมเปีย ก่อนหน้าคุณรอนนี่ เสียเป็นส่วนใหญ่ นั่นก็หมายความว่าเป็นเรื่องการฝึกและการทานตั้งแต่สิบกว่าปีที่แล้วนั่นเองที่ผมนำมาแปล เพราะอะไรหรือ?

เพื่อนสมาชิกคงจะจำได้นะครับ ถ้าจำไม่ได้ผมก็ขอบอกเล่าอีกครั้งหนึ่งว่า ตัวผมเอง (Webmaster) มีอาชีพหลักเป็นข้าราชการตำรวจ ผมมีนิสัยการชอบสืบสวน ดูต้นตอ ขี้สงสัยตามประสาตำรวจนั่นแหละ เมื่อนำมาใช้กับการเลือกแปลเอกสารเกี่ยวกับการฝึกและการกินแล้ว ผมก็เลยได้ข้อสังเกตเรื่องความแตกต่างของนักเพาะกายรุ่นปัจจุบัน กับรุ่นเมื่อสิบกว่าปีก่อนหน้านี้ ยกตัวอย่างเรื่องการทานก่อน โดยให้ลองเปรียบเทียบเรื่องการทานของมิสเตอร์โอลิมเปีย รุ่นก่อนหน้าคุณดอเรียนท์ ซึ่งก็คือคุณลี ฮาเน่ เอามาเทียบกับคุณเจย์ คัทเลอร์ มิสเตอร์โอลิมเปียคนปัจจุบัน ดังข้างล่างนี้นะครับ

จากตารางการทานอาหารข้างบนของมิสเตอร์โอลิมเปียท่านนี้ (ลี ฮาเน่) ทั้งๆที่เป็นตารางการทานอาหารตอนขึ้นประกวดซึ่งเข้มงวดมากๆ แต่เมื่อดูแล้ว ก็เป็นของที่เราหาทานได้ไม่ยาก ก็มีข้าวเจียวที่ผสมด้วยไข่ทั้งใบ 2 ฟอง และใส่เฉพาะไข่ขาวอีก 6 - 7 ฟอง ตีรวมกันเป็นใบเดียว ,ข้าวโอ๊ตใส่สตอเบอรี่ ราดน้ำเชื่อมหรือน้ำผึ้ง ,สัปปะรดเป็นชิ้นๆ รวมแล้วหนัก 5 ออนซ์ หรือ 141.75 กรัม หรือประมาณขีดกว่าๆเท่านั้น ,กาแฟดำ ,อกไก่นึ่ง ,มันอบ ,กล้วย ,ข้าว ,ทูน่ากระป๋อง ,ขนมปัง โฮลหวีทปิ้ง จำนวน 2 แผ่น ดูๆแล้วตัวที่ต้องเดินไปซื้อที่ห้างก็มีข้าวโอ๊ต ,ขนมปังโฮลหวีท ,ปลาทูน่ากระป๋อง ซึ่งก็ไม่ได้หายาก เห็นทุกครั้งเวลาเดินผ่านในซูเปอร์มาเก็ตของเทสโก้ โลตัส และเมื่อผมโฟกัสเอาเฉพาะส่วนที่เป็นแหล่งโปรตีนแล้ว ก็ได้แก่ไข่ ,อกไก่นึ่ง ,ทูน่ากระป๋อง เอาล่ะ คราวนี้มาดูแหล่งโปรตีนของเจย์ คัทเลอร์ กันบ้าง ดังภาพข้างล่างนี้

       ก่อนฝึก 1 ชั่วโมง ทาน Branched - chain amino acid (BCAAs) 5 - 10 กรัมเพื่อให้เซลล์กล้ามเนื้อจัดเตรียมการใช้พลังงาน ,ทานกลูตามีน 5 - 10 กรัม เพื่อสร้างตัวกันชนในการเกิดปฏิกิริยาเคมีในร่างกายขณะฝึก ,ทานอาร์จีนีน 3 - 5 กรัม เพื่อเพิ่มความแรงของกระแสเลือดที่วิ่งไปที่กล้ามเนื้อให้มากขึ้น จากนั้น ก่อนฝึกจริงๆ ให้ทานเวย์โปรตีน 20 กรัม ,คาร์โบไฮเดรต 40 กรัม - - - - พอฝึกเสร็จ - - - - ให้ทาน(ในทันที) ซ้ำกับตอนก่อนฝึกคือ BCAAs ,กลูตามีน ,อาร์จีนีน ในปริมาณเท่ากันเลย และเมื่อเวลาผ่านไป 30 นาทีถึง 1 ชั่วโมง ให้ทานเวย์โปรตีน 20 - 40 กรัม และคาร์โบไฮเดรต 40 - 100 กรัม

       ครับ ดูแล้วเห็นความแตกต่างได้ชัดเลยว่าการทานของคุณเจย์ คัทเลอร์ นั้น วัตถุดิบที่จะใช้ทานเลียนแบบเขานั้น หาซื้อได้ยากมากๆในบ้านเรา หรือซื้อได้ก็มีราคาแพง แถมมีของปลอมขายกันตามยิมต่างๆด้วย นี่ขนาดดูแค่แหล่งโปรตีนกับคาร์โบไฮเดรตอย่างเดียว ยังไม่ได้พูดถึงวิตะมิน เกลือแร่ ของคุณเจย์ คัทเลอร์ นะครับ เอาล่ะ ถ้าประเทศเรามีอาหารเสริมขายกันกลาดเกลื่อนเหมือนอเมริกา ผมก็คงจะเอาเรื่องการทานของคุณเจย์มาให้เพื่อนสมาชิกได้ดูกันมากกว่านี้ เพื่อจะได้เป็นแนวทางในการไปเดินซื้อมากินได้ แต่ในเมื่อมันหาซื้อยาก ราคาแพง และคุณเองก็ไม่ค่อยมีเวลามาเตรียมอาหารเสริม (ดูแล้วต้องใช้เครื่องปั่น) ก่อนเล่น 1 ชั่วโมง หลังเล่น 1 ชั่วโมง ดังนั้นการนำแนวทางการกินของคุณเจย์ มาให้ดู จึงแทบจะหาประโยชน์ในทางปฏิบัติไม่ได้เลย

       คราวนี้มาดูในส่วนของการฝึกกันบ้าง ผมจะพูดในส่วนของการฝึกที่เชื่อมโยงกับการทานนะครับ เรามาดูความ "หนา" ของดอเรียน เยทส์ กับรอนนี่ โคลแมนกัน

       การทานทั้งหมดของคุณรอนนี่ ในช่วงอาหารเช้านั้น จะเห็นได้ว่าเป็นอาหารเคมีทั้งสิ้น เท่าที่เห็นนั้น ก็เป็นทั้งวิตะมิน ,โปรตีน ,อะมิโน ,เกลือแร่ เกือบ 10 ชนิดแล้ว ในขณะที่การทานของคุณดอเรียน เยทส์ สมัยนั้น ก็จะคล้ายๆกับมิสเตอร์โอลิมเปียคนก่อนๆคือ ทาน ผักต้ม เพื่อให้วิตะมิน ,ทานมันอบ ให้คาร์โบไฮเดรต ,ทานปลานึ่ง อกไก่นึ่ง ไข่เจียวที่ทำจากไข่ขาว เพื่อให้โปรตีน คราวนี้ เมื่อสรุปผลทั้งการกินและการฝึกของสองท่านนี้ โดยดูได้จากรูปร่างตอนประกวด จะเห็นว่า ความหนาและความสวยงามของคุณดอเรียนท์ กับคุณรอนนี่ พอฟัดพอเหวี่ยงกัน แต่ คุณรอนนี่เอาเปรียบ! ด้วยการกินอาหารวิทยาศาสตร์ล้วนๆ ดังนั้น ผมในฐานะผู้แปล จึงไม่อาจกล่าวได้ว่า การที่รอนนี่ โคลแมน มีกล้ามเนื้อสวยงามนั้น มาจากอาหารเสริมที่กิน หรือวิธีการฝึกของเขากันแน่ ในขณะที่ถ้าเป็นดอเรียน เยทส์ ผมกล้าพูดได้ว่าความหนา และความสวยของร่างกายเขา มาจากวิธีการฝึกแน่นอน เพราะอาหารการกิน ก็กินเหมือนคนทั่วไป ดังนั้น การเลือกแปลเฉพาะในส่วนของการฝึก ของดอเรียน เยทส์ จึงคุ้มค่าและเป็นประโยชน์ต่อคนไทยมากกว่านั่นเองครับ

       ถ้าเปรียบกับการวิ่งแข่ง มันก็เหมือนกับ "ต่อให้" โดยให้คุณรอนนี่ โคลแมน วิ่งออกไปก่อน (อุปมาเปรียบเทียบกับการใช้อาหารเสริมจำนวนมากมายมหาศาลอย่างที่เห็น) แล้วสักพักคุณดอเรียน เยทส์ ถึงออกวิ่งตาม ซึ่งเมื่อสองคนนี้ ไปถึงเส้นชัยพร้อมกัน (อุปมา คือมีกล้ามใหญ่และสวยพอฟัดพอเหวี่ยงกัน) คนที่แข็งแกร่งกว่าและน่าศึกษามากกว่าจึงเป็นคุณดอเรียน เยทส์ นั่นเอง

สรุป ที่ผมไม่ค่อยแปลเรื่องการกินการฝึกของมิสเตอร์โอลิมเปีย สองท่านหลัง (คือคุณเจย์ คัทเลอร์ และรอนนี่ โคลแมน) นั้น มีอยู่ 2 ประการคือ

       1.ดูในส่วนของการทาน - ยากที่จะกินเลียนแบบคุณเจย์ คัทเลอร์ ได้ เพราะอาหารเสริมแบบเขา หายาก ,ราคาแพง และอาจเจอของปลอม

       2.ดูในส่วนของการฝึก - ผมไม่แน่ใจว่ารอนนี่ โคลแมน มีกล้ามสวยแบบนี้ได้ เพราะอาหารเคมี หรือการฝึกกันแน่ ในขณะที่คุณดอเรียนท์นั้น ได้รูปร่างแบบนี้มาได้ ก็ด้วยการฝึกล้วนๆ ดังนั้นการแปลการทานและการฝึกของคุณดอเรียนท์ แม้จะล้าหลังไปเป็นสิบกว่าปี แต่ก็น่าสนใจ และเหมาะกับคนไทยมากกว่า

ทิ้งท้าย - การใช้อาหารเสริม ย่อมดีกว่าไม่ได้ใช้อยู่แล้วล่ะครับ แต่ว่าถ้าคุณเลือกอาหารเสริมแบบวิ่งตามแฟชั่น คุณจะหาจุดยืนไม่ได้ เพราะทุกตัวทุกยี่ห้อต่างก็ว่าของตัวเองดีทั้งนั้น ผมแนะนำว่าให้หาตัวที่หาซื้อง่าย ,คุ้มค่า แล้วให้เอาเวลาที่เหลือไปใส่ใจกับการฝึกเช่น ท่าที่ใช้ ,การเพ่งสมาธิไปที่กล้ามเนื้อในขณะฝึก ,การพักฟื้น ,ความมีวินัย (ถึงเวลาฝึกต้องฝึก) จะดีกว่า และด้วยเหตุผลที่ว่ามาทั้งหมดนี้ แม้จะมีคนโจมตีว่าผมหัวโบราณ แปลแต่การเพาะกายเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว แต่ผมคิดว่า ก็ในเมื่อวิทยาการเมื่อสิบกว่าปีที่แล้วยังทำให้กล้ามเนื้อเขาสวย คม หนา อย่างนี้ได้ ดังนั้นการแปลงานของเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว จึงเป็นประโยชน์ และนำมาใช้เป็นแนวทางให้ปฏิบัติตามได้ทั้งการฝึกและการกิน