เที่ยวบ้าน ฌอน  เรย์

shawnhome21.jpg

shawnhome22.jpg

เกี่ยวกับรถผมน่ะหรือครับ?  ความประทับใจของผมเกี่ยวกับเรื่องรถ มันเริ่มตอนที่ ผมอายุ 17 ปี ตอนนั้นผมเห็นนักเพาะกายชื่อ จอน  บราวน์ (คลิ๊ก) ได้ขับ เมอร์ซีเดส เบนส์ โฉบไปเฉี่ยวมา มันช่างล่อตาล่อใจอะไรอย่างนี้  บราวน์เล่าให้ผมฟังว่า เขาซื้อมันมา ด้วยเงินที่ไหลมาเทมาใส่เขา จากการเป็นนักเพาะกายอาชีพของเขานั่นเอง      ส่วนตัวผมเอง ทุกวันนี้ผมมีรถราคาแพงหลายคัน จนบางทีไม่ได้นับด้วยซ้ำ  ซึ่งแต่ละคัน ก็ล้วนแต่เป็นรถที่หาได้ยาก ตัวอย่างรถที่ผมมี และใช้อยู่ตอนนี้ ก็เช่น Porsche  Carrera ปี 91, Ferrari Testarossa ปี 87, Rolls Royce Corniche ปี 1987,Lotus Esprit ปี 1984 ยังไม่นับรวมรถ BMW รุ่นใหม่ และรถตระกูล Mercedes อีกหลายรุ่น   ผมมีเพื่อนที่มีโชว์รูมเป็นของตัวเอง และเขาจะคอยบอกผม หากมีรถที่หาได้ยากตกมาถึงมือเขา    เคยมีคนหาว่าผมตะลุยซื้อรถไปอย่างไม่มีเป้าหมาย ไม่ใช่หรอกครับ ก่อนจะซื้อรถรุ่นไหนคันไหน มันแสดงออกถึงรสนิยมของผม ผมต้องศึกษาเสียก่อน  ผมไม่ใช่คนแบบประเภท เดินเข้าไปในโชว์รูมพร้อมกับเงินปึกใหญ่แล้วก็พูดว่า "เฮ้ ไอ้น้อง ฉันเป็นโปร (อธิบาย - แปลว่านักเพาะกายอาชีพ) แล้วนี่ก็คือเงินที่อยู่ในมือฉัน นายไปเอารถมาให้ฉันคันหนึ่งสิ"      อย่างไรก็ตาม ทุกวันนี้ผมเริ่มสนใจเกี่ยวกับธุรกิจเรียลเอสเตท (อสังหาริมทรัพย์) บ้างแล้ว และผมหว่านเม็ดเงินที่ได้รับเข้ามาไปในการกว้านซื้อขุมทรัพย์ (อาคาร) ไว้หลายที่แล้วครับ 


shawnhome23.jpg

shawnhome24.jpg

เรื่องครอบครัวกับอนาคตล่ะ?

           ครับ มีหลายคนที่ชอบถามผมว่า ได้วางแผนชีวิตหลังการเกษียณตัวเองไว้อย่างไรบ้าง   โอ้! ผมพึ่งจะอายุ 30 ปีเท่านั้น ยังอีกนานมากๆที่ผมจะคิดถึงเรื่องการรีไทร์   ทุกวันนี้ผมยุ่งอยู่กับการถูกรับเชิญไปโชว์ตัวตามที่ต่างๆ ไหนจะต้องเตรียมตัวขึ้นเวทีประกวดอีกหลายรายการ ติดต่อกันไปเรื่อยๆ ทำไมต้องคิดถึงมันตอนนี้ด้วยล่ะ   ส่วนเรื่องครอบครัวนั้น สำหรับผมในตอนนี้ ผมยังไม่อยากเอาความโสดซึ่งเป็นผลดีต่ออาชีพและการหาเงินของผมตอนนี้ ไปแลกกับมันหรอกครับ   แต่ผมก็ไม่ประมาท แม้ว่าผมจะใช้ชีวิตหรูหรา ฟุ่มเฟือย แต่นอกเหนือจากการซื้ออสังหาริมทรัพย์แล้ว ผมก็ยังกันอีกส่วนหนึ่งไว้มากพอดู เพื่อใช้ในกรณีที่วันนั้นคือวันที่ผมมีครอบครัว และได้เวลาเกษียณตัวเองมาถึงแล้ว


shawnhome25.jpg

shawnhome26.jpg

คิดอย่างไรเกี่ยวกับความสำเร็จที่ผ่านมาครับ?

           โดยธรรมชาติ เมื่อประสบความสำเร็จในอาชีพเพาะกาย  และเริ่มทำเงินได้มากขึ้นเรื่อยๆ คนเรามักจะเริ่มมองเป้าหมายที่ตัวเองเคยตั้งไว้ ในลักษณะชัดเจนน้อยลง เป็นผลให้ถูกดึงเข้าสู่การใช้โคเคน และยาเสพติดต่างๆได้ง่าย  ผมคิดว่า เราต้องไม่คิดว่า เราประสบความสำเร็จแล้ว เมื่อเราชนะในรายการหนึ่งๆ จงตั้งเป้าหมายใหม่สำหรับการแข่งขันรายการต่อไปเรื่อยๆ ซึ่งนั่นแหละเป็นเคล็ดที่ทำให้ผมมีสิ่งกระตุ้นให้อยู่ในวินัยในการฝึกตลอดเวลา   รูปแบบทุกอย่าง ไม่ว่าการตื่น การนอน การไปโรงยิม การกลับบ้าน การพักฟื้นของร่างกาย จะเป็นไปอย่างมีวินัย  ผมจะไม่ไปสมาคมหรือไปทำปัญหาอะไรให้มันกระทบกระเทือนต่อการดำเนินชีวิตในรูปแบบนี้ จนกว่าจะผ่านการแข่งในแต่ละครั้งไปแล้ว  ผมถึงจะหันกลับไปหา เพื่อน คุณพ่อคุณแม่ และใช้ชีวิตในรูปแบบที่ผมอยากทำเพื่อเป็นการให้รางวัลกับตัวเอง และเป็นการพักผ่อนเพื่อรอรับการกระตุ้น ให้เข้าสู่การมีวินัยในคราวต่อไป  เพราะคุณต้องใช้ชีวิตให้รื่นเริงบ้าง ไม่ใช่ทำตัวเป็นคนเคร่งเครียดต่อรายการอาหาร หรือการลดแคลอรี่ หรือคำนวณน้ำหนักลูกเหล็กที่ใช้ยกอย่างที่นักเพาะกายอีกกลุ่มหนึ่งทำกันอยู่ ซึ่งมันก็ตึงเกินไป ควรเดินสายกลาง เพราะชีวิตนักเพาะกายอย่างเรา ไม่ได้มีแต่ในโรงยิมอย่างเดียวครับ


shawnhome27.jpg


- END -